Yangi pedagogik tafakkur ufqlari

Chirchiq davlat pedagogika universiteti rektori, O‘zbekiston fan arbobi, professor G‘ofurjon MUXAMEDOV bilan “Yangi O‘zbekiston” va “Pravda Vostoka” gazetalari bosh muharriri Salim DONIYOROV suhbati
 

     Yangi O‘zbekistonda kechayotgan shiddatli islohotlar, ilm-fan va texnologiyalarning jadal rivojlanishi har bir sohada raqobatbardosh, zamonaviy bilim va ko‘nikmaga ega kadrlarga ehtiyojni tobora oshirmoqda. Ayniqsa, ta’lim tizimi uchun etuk mutaxassislarni tayyorlash masalasi mamlakatning ertangi taraqqiyotini belgilaydigan strategik vazifalardan biri sifatida namoyon bo‘lyapti. Chunonchi, pedagogika yo‘nalishida yo‘l qo‘yilgan zarracha xato ham taraqqiyotda yillab ortda qolishga olib kelishi mumkin.

     Bu jarayonda o‘qituvchining bilimdonligi, dunyoqarashi, kasbiy mahorati va yangilikka intilishi hal qiluvchi ahamiyat kasb etadi, albatta. Shunday ekan, ayni paytda maktabga, universitetlarga kelayotgan pedagog kadrlarning bilimi, va salohiyatini yanada oshirish zarurati, buning uchun oliy o‘quv yurtlari qanday faoliyat yuritishi kerakligi soha mas’ullari qatori ko‘pchilikni o‘ylantiradi. Chirchiq davlat pedagogika universiteti rektori, O‘zbekiston fan arbobi, professor G‘ofurjon MUХAMEDOV bilan suhbatimizda asosan shu masalalar doirasida fikr almashdik.

     — G‘ofurjon Isroilovich, bugun jamiyatga diplomli bitiruvchi emas, ish joyiga kelganidanoq natija ko‘rsata oladigan kuchli kadrlar kerak bo‘lyapti. Shu ma’noda, Chirchiq davlat pedagogika universiteti bitiruvchilari ayni talab­ga nechog‘liq javob beryapti? Ular raqobatchi oliygohlar bitiruvchilaridan qaysi jihatlari bilan farqlanib turadi?

     — Juda to‘g‘ri ta’kidladingiz, bugun oliy ta’lim bitiruvchilariga qo‘yilayotgan zamon talabi butunlay o‘zgardi. Ayniqsa, oxirgi yillardagi yangilanishlar — bozor iqtisodiyotiga keskin o‘tish talabalarning o‘z mutaxassisligi doirasida chuqur bilimga ega bo‘lishini taqozo qilyapti. Avvalgidek aksariyat yoshlarning diplom olish uchungina o‘qishi endi hech kimni qanoatlantirmaydi.

     Aynan bizning bitiruvchilarga kelsak, ular hozirgi zamon talabiga mos bilim, kompetentsiyaga ega bo‘lgan va muammolarni mustaqil echa oladigan yoki muammoga to‘g‘ri javob bera oladigan mutaxassis bo‘lishi kerak. Negaki oliygohimiz 2017 yilda Toshkent viloyatida aynan pedagog kadrlar va ularning malakasi etishmasligini hisobga olgan holda Prezidentimiz farmoni bilan tashkil qilingan. Shu ma’noda, biz ishni farmonda qo‘yilgan talablarni bajarish uchun Toshkent viloyatida, ayniqsa, Chirchiq shahrida pedagog kadrlarga ehtiyoj va ularning muammosini o‘rganishdan boshlaganmiz. Butun viloyat bo‘yicha maktab direktorlari orasida anonim so‘rovnoma o‘tkazganimizda o‘qituvchilarda kasbiy mahorat bilan birga amaliy tajriba etishmayotgani ko‘ringan.

     Shuningdek, ta’lim ishtirokchilari alohida-alohida, o‘z holicha ishlayotgani va bu holat tarqoqlikka olib kelgani ma’lum bo‘lgan. Eng yomoni, mana shu tarqoqlik biz tayyorlab beradigan kadrlar hayotida ham o‘z aksini topishi mumkin edi. Uzoq o‘ylanishlardan so‘ng institutning asosiy strategik yo‘nalishi sifatida “Pedagogik ta’limning innovatsion klasteri” loyihasini yo‘lga qo‘ydik. Zero, ta’lim tashkilotlarini birlashtirish uchun ham yangicha yondashuv —
klaster tizimi kerak edi. Mazkur tizim asosida institut rahbariyati, xodimlari, xalq ta’limi bo‘limlari, maktab direktorlari va ta’limni boshqaruvchi tashkilotlar hamda hokimlik vakillaridan iborat kengash tuzdik. O‘quv rejalariga o‘zgartirishlar kiritdik. Shundan so‘ng ta’limda ishtirok etayotgan har bir sub’ekt o‘ziga qandaydir mas’uliyatni olishga majbur bo‘ldi, o‘z-o‘zidan birlashish kuzatildi.

     Muhimi, bu birlashuvni talabalar his qila boshladi. Biz esa ularga maktablarni o‘rganib kelish vazifasini topshirdik. Bu borada bizga “4+2” usuli katta yordam berdi. Ya’ni talaba 4 kun universitetda o‘qiydi, 2 kun maktabda amaliyot o‘taydi. Talabalarimizni maktablarga kiritish orqali u erdagi kamchiliklarni ko‘ra boshladik. Aniqlangan muammolarni professor-o‘qituvchilar bilan birga hal qilish yuzasidan har hafta seminarlar tashkil qilindi va bu o‘z natijasini berdi.

     O‘ziga ishonch bildirilgan har qanday yosh o‘sha ishonchni oqlash uchun qaerdan bo‘lmasin, kuch topadi, izlanadi. Bizda ham shunday bo‘ldi. Muammolarni echishda mus­taqil ishtirok etayotgan talaba esa o‘zini ijrochi sifatida ko‘ra boshladi va zimmasiga mas’uliyat yuklanganini tushunib etdi. Shuningdek, klasterning samarasi o‘laroq, bitiruvchilarimizning maktabga moslashuv davri qisqardi. Maktab direktorlari orasida o‘tkazilgan so‘rovnomadan ma’lum bo‘ldiki, talaba-bitiruvchilar o‘rta hisobda 4-5 yilda maktab muhitiga to‘la singishib ketar ekan. Ana shu davrni qisqartirish esa o‘quv davridanoq, ya’ni 2-kursdan maktab hayotiga kirib borishni taqozo etadi.

     — Tan olish kerak, nazariya va amaliyot uyg‘unligi eng og‘riqli nuqtalarimizdan. Talabalarning tayyor mutaxassis sifatida maktabga borishi, ta’lim muassasasiga tezroq moslashib ketishi uchun yana nimalar qilish kerak?

     — O‘quv davridanoq talabaning oldiga muammolar bazasini qo‘yish kerak. Nazariy bilimlar berilayotganda professor-o‘qituvchi savolni to‘g‘ri qo‘ya bilsa, ya’ni “mana shu muammoning echimini o‘tilayotgan mavzu bilan bog‘lab tushuntira olasizmi?” desa, talaba chuqur mulohaza yuritish, aniq fikr­lashga harakat qiladi. Talaba maktab­ga amaliyotga borganida, mayli, qiynalsin, mayli, yanglishsin, lekin muammoni aniqlab olish — uning yarim echimi.

     Yuqorida aytilganidek, bu borada ham ta’lim sub’ektlari bilan birgalikda ishlashni tashkil qilish kerak. Tuman xalq ta’limi bo‘limlari, maktab direktorlari va maktab o‘qituvchilari talabalarning oldiga muammoni qo‘yib, uning munosib echim berishiga erishishi lozim. “Ustoz-shogird” an’anasi esa talabaning jamoaga ko‘nikib ketishida katta o‘rin tutadi. Tajribali ustozlar yoshlarni suyab, bilmaganini o‘rgatib, o‘rni kelganda darslarini tez-tez kuzatib, tahlil qilib tursa, yoshlar maktabga, jamoaga mehr qo‘yadi.

     Amaliyot o‘tayotgan talabalarimizning bilim saviyasi, bolalar bilan qanday til topishayotgani haqida maktab direktorlaridan so‘rab turamiz. Rosti, “Sizning talabalaringiz boshqa talabalarga nisbatan tez moslashib ketdi”, degan fikrlarni tez-tez eshitamiz. Albatta, bu quvonarli. Demak, bu yo‘ldagi sa’y-harakatlarimiz bitiruvchilarimizning boshqalardan farqli bo‘lishiga, sof raqobatga xizmat qilyapti. Aksincha holatda esa talabamizning qaysi jihatlarda oqsayotgani bilan qiziqamiz. Ana shu sohalarni aniqlab, talabalar universitetda bo‘ladigan vaqtda ular bilan kafedralarda alohida ishlanadi va o‘ziga xos natija seziladi.

     Shunday paytlar bo‘ldiki, aniqlangan muammoning o‘ziga ham, uning echimiga ham guruh-guruh bo‘lib, differentsial yondashish talab qilindi. Har bir fan bo‘yicha kanallar, botlar ochildi, savol-javob yo‘lga qo‘yildi. Maktab o‘qituvchilari, direktorlaridan asosan laboratoriya mashg‘ulotlarini o‘tkazish, laboratoriya qurilmalarining etishmovchiligi, aniq fanlarda masalani qanday ishlash bo‘yicha savollar kelib tushdi. Barchasiga echim topishga harakat qildik.

     To‘g‘ri, bu oson kechmadi, kamida 4 yil vaqt sarflandi. Shu vaqt mobaynida talabalarning o‘zlari ham jarayonni tushunib etdi. Keyin boshqa muammolar chiqib kela boshladi. Demak, ish bor joyda muammo yuzaga keladi. Shuning uchun yoshlarni mustaqil ishlashga, muammolar echimini qidirishga o‘rgatishimiz muhim. Masalan, agar bir talabani kitob o‘qishga, undan foydalana olishga, o‘ziga kerakli ma’lumotni topish va o‘qiganini tahlil qila olishga o‘rgatsak, o‘ylaymanki, uning faoliyatida hammasi yaxshi bo‘ladi.

     — Kerakli ma’lumotni topish haqida gap ketganda, bevosita sun’iy intellekt va uning talabalar hayotidagi o‘rni namoyon bo‘ladi. Zero, u o‘zining cheksiz imkoniyat­lari bilan ayrim yoshlarni mus­taqil ishlash, izlanishdan cheklab qo‘yyapti. Talabalarni shunday xavotirli ta’sirlardan himoyalash uchun universitet qanday choralar ko‘ryapti?

     — Aytganingizdek, sun’iy intellektning hayratimizni oshirgudek yaxshi jihatlari bilan birga xavotir uyg‘otadigan zararlari ham bor. Biz talabalarga bilim berishda undan faqat vosita, qurol sifatida foydalanishimiz kerak. Ya’ni birinchi o‘rinda — talaba, inson. Ikkinchi o‘rinda — sun’iy intellekt.

     Hozir sun’iy intellektdan foydalanish uchun maktabgacha ta’lim hamda bosh­lang‘ich ta’limda shaharlar, viloyatlarda situatsion markazlar tashkil qilinyapti. Biz bunday markazlarni axborot-tahlil markazi deb atash tarafdorimiz va bu tarafdorlik asosida o‘zimizda ham shunday markaz tashkil qilinyapti. U bilan talabaning davomati, kontrakt to‘lovlarini to‘lashi, darsga kelib ketishi va oldidagi muammolarga qaysi adabiyotlarda javob berilganini o‘rganishiga erishishni ko‘zda tutganmiz.

     Ayni paytda ikkita fakultetimizda “Alisa” nomli sun’iy intellektdan foydalanilyapti. Masalan, talaba unga savol beradi. Javob HEMIS dasturiga, internetga ulangan. Aytaylik, talaba sun’iy ­intellektdan nimalarnidir o‘rgandi. Lekin imtihon paytida u “Alisa” bergan javobni yodlab olib, aynan shundayligicha aytib berdimi yoki o‘zi tahlil qilib, mustaqil javob bera oldimi, shu yaqqol ko‘rinib qoladi. Buning uchun professor-o‘qituvchilar talabalar bilan mana shunday usulda ishlay boshladi. Demak, bundan mustaqil ta’limni tashkil qilishda unumli foydalanish mumkin.

     Bundan tashqari, “Kelajak o‘qituvchisi” kontseptsiyasini boshladik va loyihani barcha talabalarga tarqatdik. Bu “Pedagogik ta’lim innovatsion klasteri” tarkibida bo‘ladi. Asosiy maqsad — bitiruvchi qanday kompetentsiyaga ega bo‘lishi lozim, mustaqil ishlarni qanday tashkil qilish, talaba bilan qanday ishlash kerakligini o‘rgatish.

     Bu yil har bir yo‘nalish bo‘yicha “Kelajak o‘qituvchisi” yo‘nalishida katta tanlov o‘tkazamiz. U bo‘lajak pedagoglarda kasb mahorati, etikasini tarbiyalashda muhim omil bo‘ladi deb umid qilamiz. Chunonchi, tanlovga tayyorlanish jarayonining o‘zidayoq talabada bo‘lg‘usi kasbiga muhabbat paydo bo‘ladi, nechog‘liq mashaqqatli bo‘lmasin, o‘qituvchilikning sharafli ekanini tushunib boradi.

     Shuningdek, bola bilan ishlash hammaga ham ishonib topshirilavermasligi, buning mas’uliyati katta ekanini ham anglab etadi. Zero, keyingi paytlarda bog‘chada bolani urish, maktablarda o‘quvchilar bilan nizoli holatlar ko‘paydi. Mana shunday holatlarda bola bilan, o‘quvchi bilan qanday muloqotda bo‘lish, vaziyatni qanday nazorat qilish kerakligini tushunib etishda yuqoridagidek tadbirlarning ta’sir kuchi katta bo‘ladi.

     — Chirchiq kengayayotgan, sanoatlashgan, endi esa ziyolilar maskani bo‘lishi kutilayotgan shaharlardan. Shu ma’noda, universitetga yoshlarni jalb qilishda shaharning o‘ziga xos salohiyatidan qanday foydalanilyapti? Bu oliygohning reytinglardagi natijalariga qay darajada ta’sir etadi?

     — 2022 yilda davlatimiz rahbari farmoni bilan oliy ta’lim muassasamizga Chirchiq davlat pedagogika universiteti maqomi berildi. Albatta, ushbu maqom bilan elkamizga ulkan mas’uliyat yuklandi. Bu mas’uliyatni ko‘tara bilish, universitet maqomida ish yuritish, ya’ni katta-katta vazifalarni bajarish oson emas.

     Dastlab bittagina binoga ega kollej o‘rnida bo‘lgan oliygohimizning hozir 5000 dan ortiq o‘quv joyiga ega 12 ta yangi o‘quv korpusi mavjud. O‘sha paytda bizga ajratilgan 200 o‘rinli talabalar turar joyi ham ta’mirdan chiqarildi. Ayni vaqtda 2500 o‘rindan ortiq sig‘imli talabalar turar joyiga egamiz. Yana 4 ta kollej ixtiyorimizda.

     Umuman olganda, avvalo, moddiy-texnik baza mustahkamlandi. Ikkinchidan, shu joylarda ilmiy laboratoriyalar qurildi. Eng asosiysi, xodimlarga “professor-o‘qituvchi, jamoa — talabalar uchun” degan tamoyilni singdirdik. Imkon qadar barcha talabalarimizni, professor-o‘qituvchilarimizni maktablarni o‘rganishga yo‘naltirdik. Bu orqali maqsadimiz keng miqyosli tanitish, tanilish bo‘ldi. Aniqrog‘i, imkon qadar mazkur oliy o‘quv yurti shu xalq uchun, Chirchiq atrofi, Toshkent viloyatiga xizmat qilish uchun tashkil qilinganini odamlarga singdirishga harakat qildik.

     Ana shu tanilish bizga juda katta effekt berdi. Xususan, muammolarini echishda, bolasini tarbiyalashda qiynalayotgan ota-­onalar farzandlarini olib kela boshladi. Art pedagogika laboratoriyasi, psixologik yo‘nalishdagi laboratoriyalarni tashkil qildik. Inklyuziv ta’lim muassasasida
3 ta laboratoriya ishlab turibdi. Natijada talabalarning, ota-onalarning institutga kelishi ko‘paydi. Hatto 1-2-kursni bitirib, o‘qishini boshqa institutlarga ko‘chirib ketgan talabalarning 50-60 foizi yarim oy-bir oyda qaytib keldi. “O‘zimizning oliygoh yaxshi ekan, auditoriyamiz, o‘qituvchimiz ham yaxshi”, degan gaplar bizga qanchalar kuch berishini tasavvur qiling. Quvonarlisi, ular bizga mutaxassis sifatida qaraydi. Albatta, bunda professor-o‘qituvchilarning xizmati beqiyos.

     Ayni paytda respublikamizning hamma viloyatidan yigit-qizlar — talabalarimiz bor. Eng ko‘pi Toshkent, Qashqadaryo, Xorazm viloyatidan kelgan. Qoraqalpog‘iston, Toshkent shahridan ham kelib o‘qishadi. Bu esa, o‘z-o‘zidan, raqobatdosh oliygohlar, umuman, barcha OTMlar orasida reytingimiz oshib borishida muhim omil bo‘lmoqda.

     — Pedagogika universiteti faqat o‘qituvchi emas, kelajakdagi maktab rahbari, metodist va ta’lim islohotlarini amalga oshiradigan menejer ham tayyorlashi kerak, to‘g‘rimi? Shu maqsadda lider talabalar bilan alohida ishlash tizimi yo‘lga qo‘yilganmi?

     — Albatta, bu bizning oltin fondimiz. Shunaqa liderlarni topish, tanlash uchun har bir fakulьtetda “Talabalar akademiyasi” tashkil qilingan. Akademiya ilg‘or, o‘zining loyihasi, startapi bor yoshlarni jamlaydi. Buning yaxshi jihati shundaki, viloyatlardan kelgan ayrim talabalar tarbiya, xarakter nuqtai nazaridan o‘zining tashabbuslari, yangi g‘oyalari haqida professor-o‘qituvchilarga ochiq gapiravermaydi. Akademiyada esa tengdoshlari bilan ochiq gaplashadigan, g‘oyalarini o‘rtaga tashlaydigan muhit shakllangan. Maqsad, o‘sha tortinchoq talabalar lider talabalarga bemalol gapirsin, ko‘nglini ochsin. Liderlar esa bu haqda biz, ustozlarga gapiradi. Shu tariqa har qanday ezgu niyat, harakat ro‘yobga chiqishiga erishamiz.

     Demak, talaba uchun iqtidorini ko‘rsatish, o‘zini hayotga tayyorlash shu erdan boshlanadi. Masalan, sun’iy intellekt elementlarini kiritgan holatda psixologik test o‘tkazuvchi apparat ixtiro qilgan yoshlar bor. Kimlardir boshlang‘ich ta’lim, maktab ta’limiga “Science” — bir necha fanlar to‘p­lamini yangilik sifatida kiritdi. Ana shu fanlar to‘plamini o‘zlashtirish, o‘sha fanlar to‘plamida dars berish metodikasini yaratish bo‘yicha takliflar berildi. Maktabgacha ta’lim mutaxassisligida bog‘cha laboratoriya, maktab ta’limida maktab laboratoriya­lari qurdik. Har bir yo‘nalishda shunday laboratoriyalar mavjud.

     Ikki magistrimiz Kembrijga borib keldi va Kembrij metodikasi asosida dars o‘tish usullarini taklif qildi. Mana bular — bizning iqtidorli talabalar. Asosiysi, iqtidorlarni kashf etib, ularga to‘g‘ri yo‘nalish, sharoit yaratish eng birlamchi vazifa. Hali bu borada yana ko‘plab ishlar qilinyapti. Zero, iqtidorli yoshlar shu universitetga ham, keyinchalik butun pedagogik ta’limga ham oltin fond bo‘lib qoladi.

     — Universitet talabalari orasida o‘qituvchi bo‘lishni istamaydigan, tasodifan kelib qolganlarni aniqlash va kasbga saralash mexanizmi bormi?

     — To‘g‘ri, yuqorida aytganimizdek, hozir ham barcha yoshlarni birdek diplom emas, bilim uchun, o‘zi sevgan kasbni egallash maqsadida o‘qiyapti deb bo‘lmaydi. Shundan kelib chiqib, universitetimizning ma’naviyat-ma’rifat ishlari bo‘yicha prorektori o‘quv ishlari bo‘yicha prorektor bilan birgalikda har yili ikki marta anonim so‘rov o‘tkazadi. So‘rovnomada “Siz keyingi kelajagingizni qanday tasavvur qilasiz?”, “Maktabda ishlaysizmi?”, “Pedagog bo‘lasizmi?” kabi savollar bor. So‘nggi tahlillarga ko‘ra, 15 foizgacha talabalar “Yo‘q, men oliy o‘quv yurtini bitirgandan keyin o‘qituvchi bo‘lib ishlamayman”, degan javobni tanlagan bo‘lsa, aksariyat talabalar “Men ilmiy ish bilan shug‘ullanaman, pedagog bo‘laman”, deya javob bergan.

     Biz mana shunday o‘rganishlar bilan, avvalo, bakalavriatdan magistraturaga kiruvchi talabalarni tanlab olishga harakat qilishimiz kerak. Ayni paytda bu amaliyot 30-40 foizgacha o‘zini oqlayapti, deya olamiz. Bu borada yanada rivojlanish yo‘lidamiz. Ya’ni haqiqatan ilmiy ish qilaman, ­izlanaman degan yoshlarga magistraturaga kirishi uchun chet tilini o‘qitsak, asl etuk kadrlar ko‘payishiga xizmat qilamiz. Bu yildan shunday yoshlarni chet tiliga o‘qitish boshlanadi.

     Doktorantlarga ham ochiqchasiga “Bizga kiradigan bo‘lsangiz, mana ilmiy izlanish­lar bazasi, qaysi soha bo‘yicha ishlaysiz? Agar ishlamasangiz, bizning doktoranturani band qilmang”, deyapmiz. Universitetda pedagogika sohasida echilmagan muammolar bor. Ularning qaysi birini hal qilishga yordam berasiz, qaysi yo‘nalishda ishlamoqchisiz, deyapmiz. Afsuski, ko‘pi qaytib ket­yapti. Biroq shu orqali soha kelajagi uchun jon kuydirishni istagan, butun borini shu yo‘nalishga bag‘ishlay oladigan kadrlarni saralab olishga erishyapmiz.

     — G‘ofurjon aka, nafaqat mamlakatimizda, balki xalqaro miqyosda ham yirik olim, universitet rahbari sifatida hali to‘liq amalga oshira olmagan maqsadlaringiz bormi?

     — Amalga oshmagan orzular juda ko‘p. Birinchidan, talabalarimiz ularni umid bilan shu erga yuborgan xalqning, davlatning ishonchini oqlasin. Ikkinchidan, ular chet ellarda ishlaydigan nufuzga ega bo‘lsin. Ya’ni malakasi, tilni bilish darajasi va kompetentsiyasi shu darajaga borib etsin. Yana bir asosiy maqsadim — bugunning talabi, davlatimiz rahbari ham bot-bot ­gapirayotgan dual ta’limni haqiqiy ma’noda yo‘lga qo‘yib olish, mutaxassis tayyorlash.

     Biz dual ta’limda qo‘shmutaxassislikka asoslangan shunday tizimni yo‘lga qo‘ymoqchimizki, unda talabalarimiz ham tilni yuqori saviyada bilsin, ham yana bir mutaxassislikka ega bo‘lsin. Umuman, bir-biriga yaqin ikki yo‘nalishni birdek o‘zlashtirish imkoni yaratilishi darkor. Masalan, maktab­gacha ta’lim yo‘nalishida — ham maktab­gacha ta’lim mutaxassisi, ham enagalik yoxud bosh­lang‘ich ta’limda — ham boshlang‘ich ta’lim mutaxassisi, ham uy hamshirasi tayyorlanadi. Xuddi shu kabi boshqa sohalarda ham o‘ziga turdosh, o‘xshash yo‘nalishlar berishni ko‘zda tutyapmiz. Boisi, yoshlar oliygohni tamomlaganidan keyin yurtimizda ham, chet elda ham egallagan bilimini, ichki imkoniyatini to‘liq realizatsiya qila olishi muhim.

     Yana bir katta ish boshlaganmiz. Yangi kompozitsion materiallar yaratish, ularni qishloq va suv xo‘jaligiga tatbiq etish borasida ishlayapmiz. Katta laboratoriya gen injeneriyasi bilan shug‘ullanyapti. Nasib qilsa, keyingi yilga tuganakdan chiqqan urug‘ni sotamiz. Shu ishlarning barchasida muvaffaqiyatga erishish ham ezgu maqsadlarimizdan.

     — 2027 yilda universitet tashkil etilganiga 10 yil, kichik bir yubiley bo‘ladi. Chirchiq davlat pedagogika universiteti haqida gap borganida, mehnatlaringiz bir so‘z bilan qanday ifodalansa, sizga ma’qul kelgan bo‘lardi?

     — Ha, chetdan qaragan kishiga vaqt juda tez o‘tgandek, 10 yil arzimagan fursatdek ko‘rinadi. Aslida, har bir yilni natija bilan tamomlash, vaqtni bildirilgan ishonchni oqlagan holda ortda qoldirishning zahmati o‘ziga yarasha. Shu ma’noda ham “Chirchiq pedagogika universiteti o‘zining oldiga qo‘yilgan masalani echishda faol ishtirok etdi va echa oldi” tarzida fikr bildirilsa, bu, menimcha, eng yuqori baho bo‘lardi.

     Yuqorida aytilganidek, turli usullarni, yangicha yondashuvlarni qo‘llab bo‘lsa-da, erishganimiz — “Jamoa bo‘lib ishlashga ko‘nika oldi, risoladagi jamoa bo‘ldi”, deyilsa, boshimiz ko‘kka etadi, mehnatlarimiz zoe ketmaganini his qilamiz. “Bu oliygoh farzandlarimiz uchun etarli, ko‘ngildagidek bilim berdi”, degan e’tirof esa biz uchun eng qadrli, eng yaxshi ta’rif bo‘ladi.

     — G‘ofurjon aka, suhbatimiz eng ulug‘, eng aziz bayramimiz — istiqlolimizning 35 yilligi arafasida bo‘lyapti. Shu fursatdan foydalanib, minglab talabalarning ustozi sifatida tolibi ilmlarga, sohada faoliyat yuritayotgan shogirdlaringizga, xalqimizga qanday tilaklaringiz bor?

     — Avvalambor o‘sha o‘zining kasbiga sodiq, fidoyi bo‘lish, vazifalarni sidqidildan bajarish hammamizga nasib etsin. Talabalarimizga birinchi navbatda vaqtni bekor o‘tkazmaslikni maslahat beraman. Har bir soat, har bir kunni g‘animat bilib, kelajak uchun asos yaratib olishlari kerak. Binobarin, Prezidentimiz zimmamizga qo‘yayotgan masalalarga javob bera oladigan mutaxassis bo‘lishcin.

     Bugungi kunda til o‘rganish, raqamlashtirish, kompьyuterni bilish masalasi siyosat darajasiga etdi. Tilni bilgan, mutaxassisligini chuqur tushungan, kompьyuterda mukammal ishlay oladigan yoshlar hech qachon ishsiz qolmaydi. Aniqroq aytganda, ish topib berishni birovdan so‘ramaydi, o‘ziga o‘zi topadi ishni. Bunday yigit-qizlar o‘zining nurli hayotini, kelajagini doim ta’minlay oladigan kadr bo‘ladi.

     Ikkinchidan, yoshlarimiz xalqni o‘ylantirayotgan, zamonning o‘zi oldimizga qo‘yayotgan masalalarni echishda to‘laqonli ishtirokchi bo‘lsin. Sohaning fidoyisi bo‘lish faqat o‘sha tarmoqqa emas, insonning o‘ziga ham ko‘p manfaat keltiradi. Axir o‘zingiz o‘ylang, bugungi pedagog majburiy mehnatdan ozod qilinibgina qolmay, tizim tarixida bo‘lmagan imtiyozlarga ham ega bo‘lib turibdi.

     Ustozlarini sharaflab, ilmni e’zozlagan buyuk el yashaydigan muqaddas tuproq — ona yurtning asl farzandlari tinchlikni saqlash va tinchlik uchun kurashuvchi ham bo‘lishi kerak. Zero, tinchlik — eng oliy ne’mat. Tinchlik bo‘lgani uchun siz bilan dildan suhbatlashyapmiz, kelajak ishlarni rejalashtiryapmiz. Biz ertamiz egalari uchun osoyishtalikni ta’minlashni oliy burchimiz deb bilar ekanmiz, farzandlarimiz ham keyingi avlodlar uchun go‘zal, farovon hayot qoldirishga qodir bo‘lsinlar. Ustozni otadek ulug‘ sanaydigan bag‘rikeng, olijanob xalqimiz esa farzandlarining faqat yaxshi kunlarini ko‘rib, quvonib yursin.

     — Mazmunli suhbat uchun sizga o‘z minnatdorligimizni bildiramiz, mustaqilligimizning 35 yillik tantanasi siz va siz orqali ko‘p sonli jamoangizga muborak bo‘lsin!

     Suhbatni “Yangi O‘zbekiston” gazetasi sahifalarida o‘qishingiz mumkin. (https://yuz.uz/uz/news/150003)